De porseleinen tolvaasjes, koffie kopjes en engeltjes, wie kent ze niet! Al deze mooie producten zijn te vinden in onze zaak en gemaakt door Everdien. Wij – Iza, Babette en Myrna – namen een kijkje achter de schermen om het gehele proces achter deze producten zelf te kunnen ervaren en het met jullie te mogen delen.

 

Om te beginnen, waar komt je fascinatie voor kunst vandaan?

Het creatieve kwam niet van huis uit! Integendeel. Mijn vader was ondernemer dus het idee om iets met kunst te gaan doen was eigenlijk not done. Het is alweer 30 jaar geleden dat ik ben opgeleid als administratief medewerkster. Als kind was ik altijd al creatief bezig zoals bijvoorbeeld het maken van mijn eigen Barbie kleertjes. Toch wist ik in het begin niet goed wat ik wilde. Van kunst wist ik weinig af, omdat ik dit ook niet van huis uit meekreeg.

Na de basisschool kwam de MAVO en daarna ben ik naar de MEAO gegaan (Middelbaar economisch en administratief onderwijs), maar ik wist al snel dat dit niet was wat ik wilde.

 

Wat ben je daarna gaan doen?

Samen met mijn man verhuisde we naar Zwolle. Ik ben toen in de avonduren gaan pottenbakken bij kunstcentrum De Muzerie. Ik voelde mij hier echt gelukkig, alles begon te kriebelen en ik wist dat dit was wat ik wilde. Uiteindelijk stopte De Muzerie en maakte ik een overstap naar tuinontwerpen, kleding maken, plantenkennis, bloemschikken etc. Ik deed dit puur voor mezelf, omdat ik het gewoon erg leuk vond om te doen. Tussendoor werkte ik bij verschillende bedrijven, waar ik toen destijds een leuke tijd heb gehad.

In 1996 was ik zwanger van mijn dochter. Ik besloot mij meer op thuis te richten en zo kon ik mij lekker bezighouden met de school van m’n dochter. Ik maakte allerlei gekkigheden als kleertjes, parasols, noem maar op! Na een paar jaar begon er toch weer iets te kriebelen en ben ik weer gaan werken.

 

Wat ben je daarna gaan doen?

Samen met mijn man verhuisde we naar Zwolle. Ik ben toen in de avonduren gaan pottenbakken bij kunstcentrum De Muzerie. Ik voelde mij hier echt gelukkig, alles begon te kriebelen en ik wist dat dit was wat ik wilde. Uiteindelijk stopte De Muzerie en maakte ik een overstap naar tuinontwerpen, kleding maken, plantenkennis, bloemschikken etc. Ik deed dit puur voor mezelf, omdat ik het gewoon erg leuk vond om te doen. Tussendoor werkte ik bij verschillende bedrijven, waar ik toen destijds een leuke tijd heb gehad.

In 1996 was ik zwanger van mijn dochter. Ik besloot mij meer op thuis te richten en zo kon ik mij lekker bezighouden met de school van m’n dochter. Ik maakte allerlei gekkigheden als kleertjes, parasols, noem maar op! Na een paar jaar begon er toch weer iets te kriebelen en ben ik weer gaan werken.

 

Hoe ben je uiteindelijk bij creatieve coöperatie gekomen?

De eerste jaren ben ik nog niet fulltime met porselein gaan werken. Eerst heb ik nog 1,5 jaar veel met bloemen gewerkt en was mijn atelier in City-Post in de binnenstad. In het najaar van 2017 las ik een bericht in de krant waarin een stukje stond over de Creatieve Coöperatie in Zwolle en dat is waar we nu zitten. De oven die ik al eerder had aangeschaft kon hier gelukkig ook naar toe, want heen en weer rijden met ongebakken klei was niet echt een succes. De tijd gaat zo snel en nu zit ik hier in juni al drie jaar.

Daarnaast vind ik het heerlijk werken bij het CC. Er zijn zoveel creatieve mensen en je leert van iedereen steeds weer iets nieuws. Ik zit veel alleen in m’n atelier en dan is het soms fijn om met je buren te kunnen sparren. Zo zitten er o.a houtbewerkers en tattoo artiesten tot websitebouwers en fotografen in de creatieve coöperatie.

 

Wat een gezellige boel en hoe is het proces met porselein in die tijd verlopen?

Dat is een heel proces geweest. Het kostte vooral tijd om uit te zoeken hoe alles werkt en wat ik precies wilde maken. Maar na een lange tijd veel uitproberen kom je wel tot een resultaat.

 

Denk je dat je ooit nog terug wilt naar pottenbakken?

Nee dat zou ik niet zo snel meer doen. Wel zou ik in de toekomst nog meer met plakken porselein willen werken. Dit zijn stukken klei, die net als een plak deeg plat worden gemaakt met een deegroller. Ik heb hier eerder wel eens mee gewerkt, maar het kost veel tijd en is moeilijker. Wel is het zeker uniek en daarom ook bijzonder om mee te werken.

Voor nu wil ik mij vooral richten op vloeibare porselein. Daarnaast wat meer aparte dingen maken, zoals bijvoorbeeld de grote vazen en urnen waar ik nu mee bezig ben.

 

Werk je met nog meer bedrijven dan Engel samen?

Op het moment nog niet. Dat zou ik wel willen, maar het liefst met wat kleinschalige en unieke bedrijven, zoals bijvoorbeeld Engel Winkelcafé. Er zijn wel klanten die mij enthousiast volgen op sociaal media en producten bij mij kopen.

Naast alle andere producten maak ik sinds kort ook mokken met stempels. O.a. voor bedrijven met hun eigen logo. Uniek en speciaal. De kopjes b.v. met de stempel van de blauwvinger staan nu bij Engel winkelcafé.

 

En heb je er ooit wel eens aan gedacht om anderen dingen te maken?

Ja, ik ben op het moment ook wat aan het experimenteren met nieuwe vormen en nieuwe kleuren. Bij de kleuren in het sowieso aan het begin lastig te zien welke kleur het is, dit ga je pas zien na het bakken.

Onlangs heb ik nog een vaas gemaakt n.a.v het thema voor de kunstroute in Dalfsen. Deze vaas heb ik gemaakt als aandenken aan mijn opa en de bevrijding van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Het kruis staat symbool aan alle gevallenen in de oorlog. De tulpen bovenop, in de kleuren van de Nederlandse vlag, staan voor de bevrijding.

 

Dat is echt een mooi aandenken! En krijg je veel leuke reacties van de mensen om je heen, hier in Creatieve Coöperatie?

Ja, zeker! Ik krijg veel leuke reacties van de mensen hier. Ook heb ik al een paar keer samengewerkt met een paar andere kunstenaars hier in het CC. Zo heeft bijvoorbeeld een van de kunstenaars mooie houten takjes gemaakt voor mijn tolvaasjes. De houten takjes staan nu erg leuk in de tolvaasjes. En maakt een andere kunstenaar van hout mooie kunstobjecten, daarover komt binnenkort meer informatie.

 

En heb je er wel eens aan gedacht om workshops te geven?

Er wordt veel gevraagd of ik workshops wil geven. Het is namelijk iets vrij unieks om mee te maken. Het punt is dat het een proces is van meerdere dagen. Met workshops wil je je zelfgemaakte product aan het eind van de dag mee kunnen nemen.

Je begint eerst met het gieten van het porselein waarbij je een aantal keer moet wachten. Dan wordt het op 1000 graden gebakken. Vervolgens, de tweede dag, moet je de grove randen wegschuren. Later moet alles geglazuurd worden en weer op 1250 graden in de oven worden gezet.

 

Ja dat maakt het inderdaad lastig, wie weet een idee voor in de toekomst?

Natuurlijk is die mogelijkheid er altijd nog. En nu we het er toch over hebben, zullen we zo beginnen met gieten?